การเรียน - เรื่อยๆๆ อ่ะ

ช่วงนี้เรียนหนักมากมายเลย เพราะเรียนมากกว่าคนอื่นอีก 1วิชา ก็นะ.. สมแล้ว ดันไปก่อกรรมไว้ 555 

เริ่มไปฝึกงานที่สถานีวิทยุแล้ว เหมือนจะไม่ค่อยหนักแต่ก็หนักเอาการ ไหน จะ อีกหลาๆๆ วิชา วิจัยเอย โฆษณาเอย ออกแบบเวปเลย นี่ตกลง มันบูรณาการกันมั่วไปหมดจจริงๆๆ

แบบเศร้าอ่ะ รู้งี้น่าจะเรียนอะไรที่มันตรงสายดีกว่า เนาะ เพราะว่า จะได้ เอาทำตาม ที่เราฝันไว้จรงๆ

เรื่องเรียนต่อ

ก้ยังคิดอยู่

 ตอนนี้ กะลังเริ่มเอนไปปริญญาตรีใบที่ 2 อ่ะ ถ้าได้เรียน จริงๆ บูจะเรียนไม่ สื่อสารการตลาดก็การตลาดเลย  แต่ถ้าไม่ได้เรียน ก็จะเรียนปริญยาโท ทางด้านภาพยนตร์เลย เพื่อความฝันอันแรงกล้า 5555

ชีวิตส่วนตัว- เรื่อยๆ

มันก็เหมือนเดิม เหมือนเมื่อก่อน เป็นยังไงก็เป็นยังงั้น ใช้ชีวติยังไงก็เป็นอย่างนั้น อยู่กะเพื่อนฝูง อยู่กะพ่อแม่อยู่กะโลกที่เี่ป็นโลกส่วนตัวเราจริงๆ ทำอะไรในสิ่งที่ว่าเราไม่เดือดร้อนใคร แค่นยี้ บูก็พอใจแล้ว ล่ะ

ทรงผม-  ยังจะบ๊อบเทอยู่ นะ

ตอนแีรก นะ คิดว่าไม่ทรงได๋ก็ทรงโฟร์อ่ะ แต่ตอนนี้ ของทรงนี้ก่อนลกัน แอ๊บเด็ํกดี ตอนนี้ ยิ่งร้อนๆๆอยู่ กลับไไว้ผมยาว คงไม่เหมาะมั้ง ? 5 5 5+

เพื่อน - เรื่อยๆ ว่ะ

 เพื่อน ก็ มีทั้งดีและไม่ดี มีทั้งเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว เพื่อนคอยปรึกษา เพื่อน เล่นเกม อะไร ต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด ขอบคุณ สองฟันแฟน นอตคลับ 60 อิชชี่ คลับ ที่ทำให้บูรู้จักเพื่อนๆ บนโลกไซเบอร์ และสนิทกันมาก

ขอบคุณ พี่ปา น้องหนุ่ย น้องแพน น้องมิน ป๋วยๆ เพื่อนแพน น้องมี น เพื่อนแพร น้องทราย พี่กร พี่สอง พี่นอต น้องออฟ น้อง บีม และใครๆๆ อีกหลายคน ที่ลืชื่อไปบ้าง ที่ให้กำลังใจบูและหมั่นคอยโทรมาหาสารทุกข์สุขดิบๆๆ

ขอบคุณ พี่สอง ที่บางครั้งอาจจะมีการกวนเบื้องล่างไปบ้าง แต่ยังไง พี่สองก็เป็นพี่ชายที่ดีและเป็นไอดอลของเดกบ้านนอกเข้าเมืองกรุง สำหรับบู นะจ๊ะ

ขอบคุณ พี่เริญ กับคำพูดที่ว่า เชื่อป๋า แล้วจะรุ่งเอง

5555+

ครอบครัว- เหมือนเดิม

พ่อ- แม่ เอาใส่ใส่เหมือนเดิม ฟ้า ดูรักและห่วงน้องคนนนี้มากกว่าที่เคยเป็นมา บูไม่รุ็นะง่าเพราะอะไรฟ้าถึงรักบูและเป็นห่วงใยบูมากกว่า นี้ แต่บูก็ขอบคุณจริงๆๆ พี่ชายคนเดียวของบู ที่สามารถรองรับอารมณ์ของบูได้ทุกรูปแบบ

ขอบคุณ น้องอาย ที่ เป็นเพื่อน ยามเหงา ยามที่ พวกหลานๆๆ ผู้ชายแม่มาอยู่ที่บ้าน(ฟ้า โฟล์ค บิว) น้องอายก็จะคอยอยู่เป็นเพือนบูเสมอ และ คอยโทรมาหา ตลอดเวลาด้วยความเป็นห่วง ซึ้งน้องจริงๆๆ ว่ะ

ความ ฝัน- ก้าวต่อไป

ตอนนี้ พยายาม ค้นหาความฝันว่า ระหว่า การร้องเพลง ละการ วิจารณ์ หนังไทย อันไหน ชอบมากกว่า กัน แต่ชอบมั้ง2 อย่างคงไม่เป็นไรมั้ง เนาะ อิอิ

** สุด ท้าย  ความ รัก -- เรื่อยๆๆ ว่ะ

ตอนนี้ ก็ อยู่คนเดียว แอบคิดถึงคิวบ้าง ตามประสาอ่ะนะ

 แม้ในเวลาปีที่แล้วเราจะคบกันไม่นาน เหมือน ว่า เราอาจจะไม่ได้รักกันจริงจัง แต่แค่นรั้น มันก็ทำให้บูรักผู้ชายคนนึง ได้มากมาย เมื่อถึงเวลาที่เราต้องจากกัน บูไม่รู้เพราะอะไร นะ แต่บูว่า บูผิดแหละที่ไปยุ่งกะชีวิตเค้ามากเกินไป ถ้าม โอกาส อีกครั้ง บูอยากจะขอเวลากลับมาแก้ตัวใหม่ เพื่อที่จะทำให้ความรักนั้นอยู่ด้วยกันตลอดไป ก่อนที่เราจะเลิกกัน บูกกะว่า บูจะพูดคำๆ นึงกะคิวว่า " ณ ตอนนี้ คิวไม่ต้องปรับอะไรแล้ว นะ ต่อนี้ไป บู จะปรับเข้าหาคิวเอง อยากให้คิวอยู่เฉยๆ รอคนๆ นี้ ทำให้คิวทมุกอย่างเอง"

บูอยากพูดคำนี้ กับคิวมาก แต่ก็เข้าใจดีนะว่า คงไม่มีโอกาสได้พูด อะไรมันออกไปอีกแล้ว เพราะเรื่อง ราวแต่ละเรื่องมันได้จบไป เหลือแต่เพียงความทรงจำทั้งในด้านดีและไม่ ดี บูกห็หวังว่า สักวันนึง เราคงได้คุยกัน เหมือนเดิม แต่อาจจะไม่อยู่ในสถานะเดิม เราอาจจะเป็นแค่พี่น้องกน หรือว่าึนรู้จักกัน แต่แค่นั้น มันก็ทำให้บรู้ว่า การักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนนั้นมันคืออะไร และ บูได้ให้คนๆ นั้นไปแล้ว

เรื่อง ปิ๊ง บูคิดว่าบูกะปิ๊ง เข้ากันไม่ได้ จริงๆ ด้วยสาเหตุ อะไรต่อทิอะไรต่างๆ มากมาย เรา ได้เลิกกันไปตั้งแต่เดือน มกราแล้ว แต่ ณ ตอนนี้ เรา ยังคุยกัันเ้หมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขอบคุณ นะ ปิ๊ง ที่ทำให้บูยิ้มได้และร้องให้ได้ในเวลาเดียวกัน ขอบคุณ ที่ทำให้บูคิดถึงคิวอีกครั้งนะปิ๊ง

ในวันนี้ที่ต้องไกลเธอ อยากให้รู้ว่าไม่มีใคร 

ได้ยินเสียงของฉันอยู่มั้ย ได้ยิ้นมั้ยว่าคิดถึงเธอ

คำว่ารักที่พูดออกไป อาจจะไกลเกินไป ไม่รู็ถึงเธอ 

อาจเป็นลมที่พูดจากใจ แต่มันคงไม่มีความหมาย .. ปลายทาง

  รักเธอเหมือนเดิมนะ . .. .วิชชุกร